شب آرزوها

جهان بینی هر کس به وسعت خواسته ها و آرزوهایش تعیین می گردد. جایگاه ارزشی انسان در نوعِ جهان بینی او معنی پیدا می کند. انسانهای ارزشمدار آرزوهای بزرگ و منطقی پرورش می دهند. لیله الرغائب پرورشگاه آمال انسانهای بزرگ در عرصه خودسازی معنوی می باشد. هر انسانی در این شب آرزو می کند که ای کاش ... .
اما، آرزوی انسانهایی که لیله الرغائب را درک می کنند، از جنس آرزوی انسانهایی است که لیله القدر را درک کرده باشند. آرزوهای معنوی انسانهای آزاد اندیش در این شب از زیباترینِ آرزوهاست.
... و ما در امتداد نجوای دل انگیزِ "این الرجبیون" در سحرگاه شورانگیز و امید آفرین بیدار دلی، پایان دلتنگی عصرهای جمعه عاشقی را عاشقانه آرزو می کنیم.

بعونک یا الودود

نیمه شب تنهایی

شب از نیمه گذشته بود. و من تنها در خلوتِ خانه ای بی روح در تکرارِ خاطرات روزهایی تکرار نشدنی، دفتر خاطراتم را ورق می زدم. تازه ساعت 2 بامداد شده بود، که یک لیوان چایی پر رنگ تازه دم کشیده سر کشیدم تا خواب شبانگاهِ تنهایی تنهایم بگذارد. دوباره به ناگاه گلهای یاست را دیدم؛ گذر زمان رمق از گلبرگهای لطیفشان ربوده بود و سخت خشکیده بودند، اما هنوز طراوت همان روزهایی را به همراه داشتند که روزی طراوت بخش روحِ خسته ام شده بودند. دوباره طبق عادت همیشگی مکتوبی را از نو خواندم که هزاران بار بی هدف خوانده ام. و باز هم غم، غمِ تنهایی فضای اتاق را پر ساخت. گویی دیگر اتاق کوچکم خالی نبود، و تو نیز،  باز هم نبودی اما یادت که فرسایشگاه روح خسته آدمی است فضا را پر تر از همیشه نموده بود. ساعت را که نگاه کردم، نیم ساعتی زمان سپری شده بود. لیوان را از نو پر کردم. چایی اندکی کهنه تر شده بود، چندان طعم جالبی برای خوردن نداشت. به اصطلاح از دهان افتاده بود. لیوان را کنار گذاشتم، و  فهمیدم که گذر زمان همه چیز را دگرگون می کند؛ جز یاد زیبای تو که کهنه تر شدن زمان، حسِ آن را تازه تر و دوست داشتنی تر می نماید.

هستی انسان

هستی انسان از دو مقوله تشکیل یافته است؛ یکی توهمی است بنام زندگی و دیگری واقعیتی است بنام مرگ.

انسانها هرگز نمی توانند به ایده آلهای ذهنی خود دست یابند، اما از آنجایی که هر انسانی دوست دارد در مسیری که او را به رفاه و آسایش می رساند حرکت نماید؛ بنابراین با شکست در این مسیر آرمان گرا در رویاهای ذهنی خود زندگی دیگری تحت عنوان زندگی در سایه انتخاب می نماید. این رویاهای توهم زا خود انگیزه ای برای زندگی مادی دنیوی تلقی می گردد. رویاهای انسانها در افکار، رفتار و سخنانشان ظاهر می گردد. هر مرحله از عمر آدمی رویای خاصی برای خود دارد. جوانی؛ دنیای زیبای رویاهای تمام نشدنی فراوان می باشد. دنیای آرمانی جوانها، دنیای شگفت انگیز دست نایافته هاست.

ادامه نوشته